Cornish Rex

W lipcu 1950 roku w hrabstwie Kornwalia w południowo - zachodniej Anglii, w Bodmin Moore, Nina Ennismore odebrała poród swojej domowej kotki Sereny. Serena urodziła piątkę kociąt. Czworo z nich nie wyróżniało się niczym szczególnym, lecz piąty cały pokryty był krótką, falującą sierścią. Był to rudy pręgowany kocurek, którego Nina nazwała Kallibunker. Gdy kotki dorosły okazało się, że nie tylko kręcona sierść wyróżnia Kallibunkera od reszty rodzeństwa - miał smukłą sylwetką, szczupłą talię, owalną głowę i szeroko rozstawione duże uszy. Nina Ennismore, zainspirowana działaniem natury, postanowiła rozpocząć program hodowlany przy wsparciu genetyka A. C. Jude'a.
Za radą A.C. Jude'a podjęła decyzję o pokryciu Sereny Kallibunkerem. Z tego krycia urodziły się trzy kocięta, dwa z nich miały kręcone futerko. Jeszcze kilka razy powtórzono imbredowe krycie, rezultatem którego było uzyskanie odpowiedniego materiału genetycznego. W ten sposób Kallibunker, choć nie żył zbyt długo, został protoplastą wszystkich Cornish Rex'ów.
Po szeregu badań genetycznych A.C. Jude stwierdził daleko posunięte podobieństwo genów królików rasy rex z genem kotów
o falującej sierści. Ostatecznie nowo powstała rasa otrzymała dwuczłonową nazwę: cornish rex, czyli rex kornwalijski - od miejsca narodzin Kallibunkera.
Pod koniec lat 60. postanowiono skrzyżować cornish rexa z kotem syjamskim, burmskim, rosyjskim niebieskim, brytyjskim krótkowłosym i amerykańskim krótkowłosym. Była to jedyna szansa pozyskania zdrowych osobników tej unikatowej rasy.

Cornish Rex, obdarzony jest wspaniałym charakterem. Bardzo inteligentny, czuły i przyjacielski kot - zupełnie inny niż wszystkie koty. Swoich właścicieli obdarza niespotykaną wiernością i przywiązaniem, to taki "pies w kociej skórze".
Jest wyjątkowo towarzyski, ciągle spragniony kontaktu z człowiekiem wykorzysta każdą okazję aby ułożyć się na naszych kolanach, lub wskoczyć na ramię.
Cornish Rex jest kotem bardzo wesołym, o żywym temperamencie i zawsze skorym do zabawy. Nie lubi samotności, a podczas dłuższej rozłąki z właścicielami bardzo tęskni.
Cornish Rex łatwo i szybko uczy się pewnych zachowań - reaguje na swoje imię - wołany zawsze ochoczo przybiega do właściciela. Również respektuje zakazy i doskonale wie, czego robić mu nie wolno :) np. naszym kotom nie pozwalamy wchodzić na stoły i blaty kuchenne.
Pielęgnacja Cornish Rex'a nie sprawia kłopotu, wystarczy głaskanie lub szczotkowanie futra szczotką z miękkiego włosia i systematyczne przycinanie pazurków.